Hayır, ciddi söylüyorum. Her gün, günde düzinelerce kez, başka bir insana bakıp kafasının içinde neler olduğunu tahmin ediyorsun. Partnerin “İyiyim” dediğinde yapıyorsun bunu. Patronun selamlama bile yazmadan tek satırlık bir e-posta gönderdiğinde yapıyorsun. Barista sana belki yargılayıcı belki de sadece “bugün salı” diyen bir bakış attığında yapıyorsun.
Dikkatle düşünürseniz, çatışmaların büyük çoğunluğu kötü niyetten değil farklı yorumlardan kaynaklanır — aynı kelimeler, iki ayrı zihinde bambaşka anlamlara dönüşür. Psikolog George Kelly bunu onlarca yıl önce fark etmişti: insanlar gerçekliği pasif biçimde almaz, tüm yaşam tarihleriyle şekillenmiş kişisel mercekler aracılığıyla etkin olarak inşa eder (Kelly, 1955). Aynı olayı bizzat yaşayan iki kişi, yaşananlar hakkında birbirinden tamamen farklı hikayelerle oradan ayrılabilir.